امثال و حکم نهج البلاغه 6

 

السَّعیدُ مَن وُعِظَ بِغَیرِهِ

 

خطبه 86، ص68

 

 

ترجمه:

 

سعادتمند کسی است که از زندگی دیگران عبرت بیاموزد.

 

 

معادل انگلیسی:

 

 

By others faults wise men fear.

 

It is good to learn at other men's cost.

 

 

 

معادل فارسی:

 

چند باشی به این و آن نگران                پند گیر از گذشتن دگران

(اوحدی)

 

امثال و حکم نهج البلاغه 5

 

رَکِبنا اعجازَالابِلِ و اِن طالَ السُّریَ.

 

قصار22، ص363

 

 

ترجمه:

 

بر پشت شتران سوار شویم و برای گرفتن آن برانیم هر چند شب رَوی به طول انجامد.

 

 

معادل انگلیسی:

 

 

Every thing comes tomhim who waits.

 

معادل فارسی:

 

گر صبر کنی به صبر بی شک        دولت به تو آید اندک اندک

 

(نظامی)

 

آدمی را که طلب هست توانایی نیست         صبر اگر هست و گر نیست بباید کردن

 

گر صبر کنی زغوره حلوا سازی

 

امثال و حکم نهج البلاغه 4

 

رُدّوا الحَجَرَ مِن حیثُ جاءَ.

 

قصار314، ص418

 

 

ترجمه:

 

سنگ از همان جایی که دشمن پرت کرده ، باز گردانید که شر را جز شر پاسخی نیست.

 

 

معادل انگلیسی:

 

An eye an eye , and a tooth for a tooth.

 

 

معادل فارسی:

 

 

مگو ناخوش که پاســخ ناخوش آید          به کوه آواز خــوش ده تا خوش آید

 

 

کلوخ انـــــداز را پاداش سنگ است       جواب است ای برادر این نه جنگ است

 

(سعدی)

 

جواب های ، هوی است.

حدیث11

 

Imam Ali (A.S)

 

 

No honour is like knowledge.

 

 

امام علي (ع):

 

و لا شَرَفَ کاالعلمِ.

 

حدیث10

 

Imam Ali (A.S)

 

The hearts become tired as the bodies become tired. You should

 

therefore search for beautiful sayings for them (to enjoy by way of

 

refreshment)

 

امام علي (ع):

 

اِنَّ هذِهِ القلوبَ تَمَلُّ کما تَمَلُّ الابدانُ ، فابتَغوا لَها طَرائِفَ الحِکمَهِ.

 

حدیث9

 

Imam Ali (A.S)

 

People are enemies of what they do not know.

 

امام علي (ع):

 

الناسُ اَعداءُ ما جَهِلوا.

 

حدیث8

 

Imam Ali (A.S)

 

Do not say what you do not know.

 

امام علي (ع):

 

لا تَقُل ما لا تَعلَم .

حدیث7

 

 

Imam Ali (A.S)

 

 

Speak so that you may be known ,

 

since man is hidden under his tongue.

 

امام علي (ع):

 

تَکَلَّموا تُعرَفوا، فَاِنَّ المَرءَ مَخبوءٌ تَحتَ لِسانِهِ.

 

حدیث6

 

 

Imam Ali (A.S)

 

 

The most helpless of all men is he who can not find a few brothers

 

during his life, but still more helpless is who find such a brother but

 

loses him.

 

 

امام علي (ع):

 

اَعجَزُالنّاسِ مَن عَجَزَ عَنِ اکتِسابِ الاِخوانِ و اَعجَزُ مِنهُ مَن ضَيَّعَ مَن ظَفِرَ بِهِ مِنهُم.

 

 

ملا محمد صادق اسفادی

 

ملا محمد صادق اسفادی قاینی

 

    استاد مسلم علوم معقول ، ریاضی دان، فیلسوف، فقیه و دانشمندی کامل و فاضلی زاهد، از بزرگان دانش در ابتدای سده ی سیزدهم قمری است.

    زادگاه او قصبه ی اسفاد ، تابع بخش زیرکوه قاین است. ولی محمد صادق از وطن خود به اصفهان رفته ، دوران اقامت خویش را در حوزه ی علمیه ی شهر اصفهان به تدریس و تحقیق علوم اسلامی ، بخصوص معقولات و حکمت و فلسفه گذرانید.

    کرسی استادی او مورد توجه زعیم حوزه ی علمیه ، مرحوم آیت الله العظمی شیخ محمد ابراهیم ابن محمد حسن کرباسی کاخکی ( درگذشته سال 1263 ) بوده است . وی با توجه به حساسیت تدریس معقولات ، باشاره آن جناب به این کار اشتغال می ورزید.

    معظم له ، در معقولات شاگرد علامه متبحر، عالم کامل و متشر ع ، مرحوم ملا علی ابن جمشید نوری (متوفای 1246) بوده ، از تلامذه ی ممتاز وی محسوب می گردید.

    در منقولات(فقه و اصول) از محضر مرجع عالیقدر شیعه ، میرزا ابوالقاسم گیلانی ، مشهور به محقق قمی ، نویسنده ی قوانین الاصول ، (درگذشته 1231 قمری) بهره گرفت.

    شاگردان مکتب آن استاد والا مقام ، چون دیگر فضلای این دیار، ناشناخته مانده و تنها فرد شناخته شده از خیل تربیت یافتگان او ، مرحوم آقا سید ابوطالب قاینی را می توان نام برد.

    آقا سید ابوطالب که از مراجع تقلید و محقق بسیار توانا و چیره دستی بوده و در تمام زمینه های علوم اسلامی مهارت داشته ، در توصیف از استاد گرانقدرش که مورد اعتماد مرحوم کرباسی و محقق قمی بوده می نویسد :

    "متشرع ... عالم، فاضل کامل، زاهد، ملا محمد صادق اسفادی، که از بلوک زیرکوه من توابع قاین است."

    قید متشرع بدان جهت ذکر گردیده که سابقاً در حوزه های علمیه استادان حکمت و ریاضیات و علوم عقلی را ، متدین محسوب نداشته ، شرکت در محاورات و مجالسات آنان را تحریم می کردند. با این وصف تشرع و تقید این مرد بزرگ به حدی بوده که هیچ کس را یارای چنین گمانی در باره ی او نبوده است.

 

        

              برگرفته از کتاب "بزرگان قاین" جلد اول، نوشته ی سید محسن سعید زاده